Ben ik goed genoeg om in contact te komen?

Ben ik goed genoeg om in contact te komen?

Ben ik goed genoeg om in contact te komen?

Met deze intentie ging ik afgelopen donderdag, tijdens een workshop met roofvogels, de roofvogel arena binnen.

Ben ik goed genoeg?
Ben ik goed genoeg na het verlies van mijn tweelingzusje, die samen met mij als embryo op reis ging? Die het in de implantatie fase niet redde en ik wel…
Ben ik goed genoeg voor mijn ouders nadat ze een kindje voor mij verloren tgv een miskraam? Die het niet redde waardoor ik er wel ben…
Ben ik goed genoeg om het verlies van twee meisjes, die pake en beppe 9 jaar voor mijn geboorte verloren na 5/6 maanden zwangerschap, te vergoeden?
Ben ik goed genoeg om de pijnen bij met name de vrouwen in mijn familielijn te verzachten en te fungeren als een helende pleister?
Ben ik goed genoeg om te mogen leven terwijl die verloren kindjes dit niet gegeven was?
Ben IK goed genoeg om te zijn wie IK ben?

Mijn diepste angst is dat ik niet goed genoeg ben, dat ik de geleden pijnen en verliezen niet kan verzachten, dat ik afgewezen wordt omdat ik niet aan de verwachtingen van een ander kan voldoen, omdat ik niet goed genoeg ben.
Dit is mijn imprint, mijn blauwdruk, mijn foetale programmering waar mijn leven mee gestart is.
Wat ik overigens onbewust altijd heb geweten omdat mijn hele wezen dit voelde.
Maar dit niet in mijn bewustzijn zat.

Ik ben opgegroeid als oudste kind van twee liefhebbende ouders.
Met een pake en beppe die als een 2e stel ouders voor mij voelden en waren.
Mijn leven zag er aan de buitenkant mooi, fleurig en gezellig uit met vele vriendinnen.
Daar deed ik ook ontzettend hard mijn best voor, mijn opgewekt karakter hielp me daar bij.
Van binnen was het een never-ending worsteling.
Gevoelens botsten en schuurden, ik had geen idee waarom ze er waren en wat ze me wilden vertellen.
Nare gevoelens die mij naar maakten, iets wat ik helemaal niet wilde en waar ik boos van werd.
Mijn enige bewuste behoefte was om mijn eigen leven te kunnen leiden op mijn manier, onbewust waren het een aantal levensbehoeftes.
Ik werd een kei in het wegwerken van die nare en boze gevoelens en dat lukte in mijn beleving heel goed.
Tenminste dat dacht ik…ik ben echter diverse keren in mijn leven onderuit gegaan.
Voelen is duidelijk een wereld voorbij dat idiote denken. En megasterk!

Natuurlijk weet ik dat ik goed genoeg ben, per definitie. Net als jij.
Maar me goed genoeg voelen is een heel ander verhaal.
Een verhaal zonder woorden.
Luisteren zonder oren, zonder gedachten en zonder oordeel.
Voelen en waarnemen, stil staan en zijn.
Telkens weer datzelfde punt waar het blokkeerde.
Die zere plek die ik wel wilde voelen, maar niet durfde en er dus omheen voelde.

Ben ik wel goed genoeg om in contact te komen?

Deze workshop met roofvogels kwam op exact het juiste tijdstip.
Zoals alles precies op tijd komt. Op mijn tijd.
Ik was toe aan het afpellen van deze kwetsbare laag die gezien en gevoeld wilde worden.
En daar had ik hulp bij nodig.
Die kwam in de puurste en zuiverste vorm.
Van een roofvogel. Vijf in totaal.
Roofvogels die alleen maar met mij in contact zouden komen als ik volledig in mezelf zou zitten en zijn.
Geen focus, geen gedachten, volledig zijn. Wie ik ben.

Ik was niet bang om naar mijzelf toe te gaan.
Geen angst om dichtbij te komen.
Volledig klaar om deze zere plek te voelen met behulp van deze dieren.
Mijn hele wezen schudde op zijn grondvesten.
Ik kon amper blijven staan.

En ik werd gezien!
Door alle 5! Op afstand en dichtbij!
Ik was goed genoeg om in contact te komen in zijn aller puurste vorm.
De vorm die er voor mij toe doet.
Langzaam aan ebde het schudden weg.
Daarvoor in de plaats kwamen benen die stevig stonden.
Verankerd voelden in de aarde.
Met in die benen en in mijn buik een leegte.
Een leegte die geen pijn deed, maar voelde als ontspanning.
Een leegte die ruimte biedt.
Een ruimte die uitnodigt om te bewegen.
Dit voelen, dit ervaren, dit herkennen, deze ruimte, dat is mijn natuurlijke staat van zijn.
Vanuit die ruimte kan ik bewegen, kan ik zijn, kan ik doen.
Zijn en doen wie ik ben.

Al die verliezen in de vorm van doodgeboren- en niet geboren kindjes hadden een enorme leegte tot gevolg voor de betreffende vrouwen.
Alle vezels in mijn lijf zijn foetaal geprogrammeerd met angst voor verlies.
Met daaronder de angst voor leegte.
De leegte die zeer deed en pijn en verdriet gaf.
De leegte waar ik onbewust bang voor was en niet mee om kon gaan.
Die leegte werd door mijn lichaam op alle lagen en op allerlei manieren gevuld zodat het maar niet gevoeld werd.
Waardoor er geen ruimte was.
Geen ruimte om mij vanuit mijn pure zijn te bewegen.
Geen ruimte om die pijnen te kunnen voelen.
Geen ruimte om mijn kracht en liefde te kunnen laten stromen.
Met als resultaat vastzitten en worstelen.

De afgelopen jaren ben ik bezig geweest om mezelf af te pellen als een ui. Al heel wat lagen, gevoelens, worstelingen, oude overtuigingen, tranen, magische ervaringen zijn de revue gepasseerd.
Waardoor ik uiteindelijk toe was aan deze kwetsbare, hardnekkige, beschermende laag die in het licht wil staan.
Die gezien, gehoord, geliefd en gedragen wil worden zodat het licht kan gaan stralen.

Deze laag, deze leegte, keek ik liefdevol aan met behulp van deze roofvogels.
Deze leegte ervaren gaf ontspanning en het inzicht dat het vrijheid en ruimte biedt.
Een gelukzalige ruimte van waaruit ik mij in volledige vrijheid kan bewegen.
Zodat mijn liefde, mijn kracht, mijn licht, mijn zijn alle ruimte heeft om te kunnen stromen.
Zoals ik van oorsprong bedoeld ben en datgene kan doen waarvoor ik in de wieg ben gelegd.

Deze ervaring, dit inzicht, dit gevoel van volledig mezelf zijn gaat voorbij aan de wereld van denken, kennis, focus en handelen.
Het speelt zich af in mijn binnenwereld, in het hart van mijn gevoel waar mijn vuur brandt, waar het klopt en het onmetelijk groot is.
Waar warmte zit, mijn basis, mijn veiligheid mijn zijn, ik.

Van hieruit gaan bouwen, stap voor stap, om me sterker te verbinden met mezelf.
Steeds breder en steeds dieper.
Daar ligt mijn kwetsbaarheid in de vorm van pure kracht.

Het is niet magisch, het is niet zweverig, het is met beide benen op de grond staan.
Zijn in mijn lijf.
Zijn in mijn gevoel.
Zijn wie ik ben.
Per definitie goed genoeg om in contact te komen. Altijd.

Om vervolgens bij JEL Kindercoaching de kracht van het gevoel door te kunnen geven aan jouw gevoelig, temperamentvol kind en aan jou als ouder. Zodat ook jouw kind en/of jijzelf op jouw eigen kracht van gevoel mag vertrouwen. Wat zelfvertrouwen en veerkracht geeft.
Want het is jouw veilige basis van waaruit jij Jouw Eigen Leven op jouw manier mag leven. Zoals het bedoeld is. Altijd.

Want ook jij bent goed genoeg. Echt, precies goed!

Lieve groet, Jeltje